Henryk Bromboszcz
Biografia
Urodzony w 1906 roku w Chrzanowie, Bromboszcz pracował jako robotnik w Trzebini i wyuczył się zawodu majstra murarskiego. W 1918 dołączył do młodzieżowej organizacji socjalistycznej 'Siła', a w 1920 został członkiem PPS. W drugiej połowie lat dwudziestych odbył służbę wojskową jako podoficer, a następnie działał w Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. Był wielokrotnie więziony za działalność polityczną, m.in. osadzony w Berezie Kartuskiej. Walczył w kampanii wrześniowej; był ranny, zbiegł ze szpitala niemieckiego. Był później więziony w Krakowie, a po zwolnieniu działał w partyzantce i Gwardii Ludowej w okolicach Chrzanowa.
W 1944 wszedł w skład nowo utworzonej PPS. W sierpniu 1944 został wybrany na wiceprzewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie. We wrześniu 1944, będąc członkiem OKR PPS Brzozowa i Sanoka oraz jednym z siedmiu przedstawicieli województwa rzeszowskiego, został członkiem Tymczasowej Rady Naczelnej PPS i Centralnego Sadu Partyjnego, a od listopada 1944 był wiceprzewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu PPS w Rzeszowie. Od stycznia 1945 przewodniczył Powiatowemu Komitetowi PPS w Chrzanowie oraz wchodził w skład Powiatowej Rady Narodowej. Był również członkiem Komitetu Wojewódzkiego PPS w Krakowie; w Radzie Naczelnej partii (do której był wybierany ponownie na XXVI Kongresie w lipcu 1945 i XXVII Kongresie w grudniu 1947) zasiadał do stycznia 1948, kiedy złożył rezygnację, solidaryzując się z zastrzeżeniami Bolesława Drobnera odnośnie sposobu zjednoczenia PPS z PPR. W październiku tego samego roku wystąpił z partii, jednak od grudnia 1948 należał do PZPR. W latach 1947–1952 pełnił mandat poselski w Sejmie Ustawodawczym.
Był żonaty z Zofią, miał córkę Stefanię i syna Stanisława. Zmarł w Chrzanowie. Pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym (sektor 40-4-1).