Marian Konarski
Biografia
Marian Konarski urodził się 8 grudnia 1909 roku w Chrzanowie. W 1920 przeniósł się do Krakowa, gdzie ukończył IV Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza. Rozpoczął studia w 1928 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Studiował u Władysława Jarockiego (rysunek ogólny), u Ignacego Pieńkowskiego (rysunek wieczorowy i akt) oraz u Xawerego Dunikowskiego (rzeźbę).
Z powodu udziału w ruchu Rogatego Serca Stanisława Szukalskiego został relegowany z uczelni w 1929 roku. Swoją edukację artystyczną kontynuował w ramach tego ruchu. Kształcił się pod kierunkiem Stanisława Szukalskiego i został szczepowym tej grupy. Przybrał pseudonim artystyczny Marzyn. Organizował wystawy członków Szczepu i redagował ich pismo Krak.
W roku 1928 zadebiutował jako poeta w krakowskim Ilustrowanym Kurierze Codziennym i wydał drukiem poemat Naprzeciw radości. W 1938 roku osiadł na stałe w Krzeszowicach koło Krakowa. W roku 1939 otrzymał stypendium Państwowego Funduszu Kultury Narodowej i wyjechał do Włoch i Austrii na 2 miesiące.
W czasie II wojny światowej działał w ZWZiAK. Nosił pseudonim Szerszeń. Pracował w komórce legalizacyjnej fałszującej dokumenty dla członków ruchu oporu. W swojej pracowni malarsko-lakierniczej zatrudniał też uczniów – członków organizacji konspiracyjnych, chroniąc ich w ten sposób przed okupantem. W okresie okupacji rozpoczął w celach zarobkowych malowanie polichromii w kościołach w Krakowie i na Śląsku. W sumie namalował ich ponad 100.
Od 1948 roku należał do Związku Polskich Artystów Plastyków. W 1960 roku otrzymał dyplom ukończenia Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zorganizował ognisko malarskie dla dzieci w Domu Kultury w Chrzanowie. Prowadził grupę artystyczną Rodzimej Twórczości GART w Krakowie, Założył Grupę Plastyczną „Zdrój” w Krzeszowicach.
Był członkiem ZSL, ZBoWiD, wiceprezesem Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Krzeszowickiej. Przez cały czas piastował też godność szczepowego grupy artystycznej Rogate Serce.
Zmarł na krótko przed swoimi 90. urodzinami. Pochowany został na cmentarzu w Krzeszowicach.
Tworzył w dziedzinie rysunku, malarstwa sztalugowego, malarstwa ściennego i rzeźby. Wystawiał od 1930 roku. Brał udział w wystawach zbiorowych Szczepu Rogate Serce. Prace Mariana Konarskiego znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie i Wrocławiu, Muzeum Okręgowego w Toruniu, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Muzeum Polskiego w Chicago, Muzeum Ziemi Krzeszowickiej, oraz w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.
Wystawy indywidualne: 1933 – Warszawa, Zachęta TZSP; 1938 – Warszawa, Zachęta TZSP; 1948 – Kraków, Pałac Sztuki TPSP; 1956 – Kraków, Pałac Sztuki TPSP; 1956 – Katowice, Pałac Młodzieży; 1956 – Zabrze, Muzeum Górnicze; 1957 – Zakopane, BWA; 1962 – Kraków, Pałac Sztuki TPSP; 1962 – Zakopane BWA; 1964 – Paryż, Akademia R. Duncana; 1965 – Krzeszowice, Sala Klubowa; 1967 – Kraków, Kawiarnia Feniks; 1972 – Rzeszów, Dom Sztuki; 1973 – Kraków, Pałac Sztuki TPSP; 1977 – Sandomierz, BWA; 1977 – Kraków, Dom Kultury Pod Baranami; 1982 – Toruń, Muzeum Okręgowe; 1986 – Kraków, Galeria Propozycje PAX; 1986 – Kraków, Galeria Inny Świat; 1987 – Krzeszowice, Muzeum Ziemi Krzeszowickiej w Krzeszowicach; 1989 – Warszawa, Zachęta TZSP; 1990 – Chicago, Muzeum Polskie w Ameryce; 1993 – Chicago, A Discovering Eye; 1993 – Krzeszowice, Muzeum Ziemi Krzeszowickiej; 1994 – Miechów, BWA; 1994 – Kielce, BWA; 1994 – Busko Zdrój, BWA; 1994 – Trzebinia, Galeria Domu Kultury; 1994 – Krzeszowice, Galeria Ośrodka Kultury; 1998 – Galeria Krzeszowickiego Ośrodka Kultury; 1999 – Kraków, Pałac Sztuki TPSP pośmiertnie; 2001 – Kraków, Kocioł Artystyczny.
W latach 90. XX wieku korespondował m.in. ze Stanisławem Witowskim-Iskrzyniakiem. Stosował różne techniki: farby olejne, grafika ołówkiem, gwasz. Ilustracją jego poglądów artystycznych jest Autoportret w rozbitym lustrze. Ostatnia praca artysty: Autoportret z ławeczką. Obraz Odejście wygląda na postać artysty wybierającego się do nieba. Herb Krzeszowicz ok. 1960. Pamiątkowy głaz z inskrypcją w Nawojowej Górze (1989).