Stanisław Chudoba
Biografia
Stanisław Chudoba (ur. 22 kwietnia 1913 w Chrzanowie – zm. 7 grudnia 1943 w Warszawie) był działaczem socjalistycznym, liderem Polskich Socjalistów a następnie Robotniczej Partii Polskich Socjalistów w okresie okupacji niemieckiej.
Zmobilizowany w 1939 brał udział w kampanii wrześniowej. Po nawiązaniu kontaktów z działaczami ZNMS i Stanisławem Dubois, przystąpił do grupy Barykada Wolności. Wiosną 1941 r. przejął redakcję Barykady Wolności. Na I Zjeździe Polskich Socjalistów we wrześniu 1941 wszedł do Komitetu Centralnego jako sekretarz i objął stanowisko redaktora naczelnego Barykady Wolności.
Po śmierci Adama Próchnika w 1942 stał się faktycznym przywódcą lewicy socjalistycznej. Na II zjeździe RPSS w kwietniu 1943 gdzie utworzono Robotniczą Partię Polskich Socjalistów, został wybrany wiceprzewodniczącym Komitetu Centralnego i redaktorem Robotnika.
W kwietniu 1943 uczestniczył w powołaniu Polskiej Armii Ludowej. We wrześniu 1943 na III Zjeździe RPSS, ponownie został wybrany wiceprzewodniczącym Komitetu Centralnego. W listopadzie 1943 został sekretarzem Naczelnego Komitetu Ludowego Zjednoczonych Stronnictw Demokratycznych i Socjalistycznych – platformy łączącej organizacje krytyczne wobec rządu londyńskiego i komunistów.
6 grudnia 1943 złapany w ulicznej łapance na Żoliborzu pod przybranym nazwiskiem Stanisława Wiśniewskiego. Rozstrzelany następnego dnia w ruinach getta warszawskiego. Pośmiertnie odznaczony w 1947 r. na wniosek Centralnego Komitetu Wykonawczego PPS Krzyżem Grunwaldu II klasy.