Tadeusz Bocheński
Biografia
Urodził się w Chrzanowie w rodzinie Michała, prawnika, i Marii z Niemczyckich. Po śmierci ojca przeniósł się w 1899 do Lwowa wraz z matką i dwójką młodszego rodzeństwa. We Lwowie ukończył gimnazjum klasyczne i uczył się muzyki w konserwatorium. Wstąpił na Uniwersytet w Wiedniu, gdzie studiował filologię klasyczną i filozofię, kontynuując równocześnie studia muzyczne. Po ukończeniu studiów w 1917 pracował w Wiedniu jako nauczyciel.
W 1918 przyjechał do Lublina i podjął pracę w Gimnazjum im. Staszica, gdzie przez 13 lat uczył greki i łaciny i zajmował się twórczością poetycką.
W 1926 poznał Kazimierza Andrzeja Jaworskiego, przyszłego twórcę Kameny. Wraz z nim w latach 1923–1925 współpracował z grupą literacką Reflektor. W 1925 był redaktorem dwutygodnika Nowe Życie, gdzie drukował wiersze, przekłady i recenzje teatralne.
Pierwszą żoną była Maria z Jankowskich. Ślub wzięli w 1930, a decyzją Sądu Metropolitalnego w Warszawie z dnia 1931 małżeństwo zostało unieważnione. Później poślubił Janinę Oderów i przeniósł się do Krakowa, gdzie pracował jako nauczyciel języków klasycznych w Gimnazjum Bartłomieja Nowodworskiego.
W 1934, po narodzinach córki Jeżyny, porzucił pracę pedagogiczną, prowadził działalność literacką i osiadł w Zakopanem, gdzie zmarł w 1962 roku. Został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku.
Najbardziej znany był z licznych tomów poezji i tłumaczeń, publikowanych w Lublinie i Cieszynie, a także z działalności literackiej w Kamenie.
W Kamenie drukował poezję, tłumaczenia i szkice krytyczno-literackie; publikował w tomach Tatry w polskiej poezji powojennej (1935) i Poetyckie aspekty gór (1939). Drukował fragmenty Dziennika tatrzańskiego. Tłumaczył Homerę, Safonę, Pindara i Horacego.
Jego przekłady poetyckie to ponad dwa tysiące tytułów w cyklach Gościńce, Krople humanizmu, Kwiaty z kruszcu i Liryki tatrzańskie. W 2019 ukazał się pośmiertnie przekład Gnomy staroindyjskie z sanskrytu.
Za działalność poetycką otrzymał nagrodę specjalną Ministra Kultury i Sztuki oraz nagrody pieniężne fundowane przez miasto Zakopane, Urząd Wojewódzki w Krakowie i Związek Literatów.
Ordery i odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (7 stycznia 1956) oraz Medal 10-lecia Polski Ludowej.