Waldemar Jan Żurek
Biografia
Waldemar Jan Żurek urodził się 6 stycznia 1970 roku w Chrzanowie i jest polskim prawnikiem oraz byłym sędzią Sądu Okręgowego w Krakowie. Absolwent Technikum Leśnego w Brynku i Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jako uczeń działał w Konfederacji Polski Niepodległej.
Pełnił urząd sędziego Sądu Okręgowego w Krakowie, a przez ponad 14 lat był również jego rzecznikiem prasowym. Od listopada 2002 do maja 2003 pracował jako główny specjalista w Ministerstwie Sprawiedliwości. Od maja 2009 do listopada 2009 oraz od czerwca 2010 do września 2010 był delegowany do Krajowej Szkoły Sądnictwa i Prokuratury, gdzie pełnił czynności administracyjne.
W marcu 2010 został wybrany przez Zebranie Przedstawicieli Zgromadzeń Ogólnych Sędziów Okręgów do Krajowej Rady Sądownictwa (KRS). W lutym 2014 został wybrany do Rady na drugą kadencję uzyskując rekordową liczbę głosów. Do marca 2018 pełnił funkcję rzecznika prasowego KRS. W lipcu 2017 wziął udział w proteście pod Sejmem w związku z kryzysem wokół Sądu Najwyższego.
W styczniu 2018 został odwołany przez nową prezes Sądu Okręgowego w Krakowie Dagmarę Pawełczyk-Woicką z funkcji rzecznika prasowego ds. cywilnych tego sądu. Po upublicznieniu nieprawdziwej informacji sześcioro z ośmiorga członków Kolegium zrezygnowało z udziału w pracach Kolegium; Prokuratura Krajowa wszczęła śledztwo w sprawie poświadczenia nieprawdy.
W lipcu 2018 został przeniesiony z II Wydziału Cywilnego Odwoławczego do I Wydziału Cywilnego. Stowarzyszenie Sędziów Themis i Stowarzyszenie Sędziów Polskich Iustitia określiły ten ruch jako politycznie motywowaną szykanę wobec sędziego i próbę zastraszenia tych, którzy sprzeciwiają się działaniom zmierzającym do politycznego podporządkowania wymiaru sprawiedliwości.
W wyroku z 16 czerwca 2022 Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł, że Polska naruszyła art. 6 ust. 1 EKPC, a także art. 10, w związku z szykanowaniem Żurka za medialne wypowiedzi przeciwko zmianom w wymiarze sprawiedliwości. ETPC zasądził na rzecz sędziego 15 tys. euro z tytułu szkód niemajątkowych i 10 tys. euro z tytułu kosztów i wydatków.
W latach 2004–2008 był członkiem zarządu Stowarzyszenia Sędziów Polskich Iustitia, a od 2018 członkiem zarządu głównego Stowarzyszenia Sędziów Themis. 7 czerwca 2024 został zastępcą dyrektora ds. organizacyjnych Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury. 23 lipca 2025 premier Donald Tusk ogłosił go kandydatem na ministra sprawiedliwości, a następnego dnia prezydent Andrzej Duda powołał go na to stanowisko. Aby objąć funkcję ministra, musiał wcześniej zrzec się funkcji sędziego. W lipcu 2025 jako minister wystąpił o odwołanie 44 sędziów z funkcji komisarzy wyborczych, a we wrześniu 2025 odwołał 25 prezesów i wiceprezesów sądów. W 2016 otrzymał nagrodę Złoty Paragraf w kategorii Najlepszy sędzia, w 2021 nagrodę Przyjaciel Demokracji w kategorii Prawnik oraz w 2022 nagrodę im. prof. Zbigniewa Hołdy.